NCAA Women Finalinin Anlatılmayan Hikayesi (Hayri Pekergin) - BasketFaul.com

NCAA Women Finalinin Anlatılmayan Hikayesi (Hayri Pekergin)

11-04-21 18:48
2020-2021 NCAA Women Finali geçtiğimiz pazar günü Arizona – Stanford takımları arasında oynandı.

Her ne kadar gönlümüz kadrosunda 2002 doğumlu U20 Milli oyuncumuz Derin Erdoğan’ın olduğu Arizona Üniversitesinden yana olsa 54-53 skorla kazanan maçtan önce favori gösterilen Stanford oldu.

Yarı final serilerinin ilkinde Stanford South Carolina önünde, 24 sayı ile oynayan 2. sınıf öğrencisi forvet Haley Jones’un bitime saniyeler kala bulduğu takip basketi ile öne geçip son topu iyi savunarak adını finale yazdırdı.

Arizona ise bana göre, NCAA’in efsane coachu Geno Auriemma ve medyatik birinci sınıf oyuncusu guard Paige Bueckner nedeniyle biraz abartılarak “büyük” favori gösterilen UConn (University of Connecticut) önünde 26 sayı üreten guard Aari McDonald liderliğinde üstün bir oyunla 69-59 kazanarak finale yükseldi.



Arizona – Stanford finali, Stanford adına yarı finalde yaşanan “basketi bul – son topu iyi savun” senaryosunun bir tekrarı oldu.

Stanford finalin son yedi dakikasına adını gelecek yıllarda çok daha fazla duyacağınız birinci sınıf öğrencisi 1.95’lik pivot Cameron Brink’in asistini pota altında sayıya çeviren Haley Jones’un isabeti ile 49-40 öne geçmişti.

Arizona Üniversitesi bitime üç dakika kala guardlar McDonald ve Pellington’un liderliğinde farkı bir 51-50 ile bir sayıya düşürdü.

Stanford’un sezon sonu yaklaştıkça daha fazla parlayan 1.85’lik forveti Haley Jones Arizona’nın kendisini savunma görevi verdiği Yeaney üzerinden 2+1 ile skoru 54-51’e getirdiğinde bitime 2.24 kalmıştı.

İki takımın da hücumda iyi organize olamadığı savunma ağırlıklı geçen iki dakikada Arizona, Aari McDonald ile çizgiden farkı yeniden bire indiren sayılar bularak skoru 54-53 yaptı. .

Son 15 saniyede top önde olan Stanford elindeydi.

Bu hücumda NCAA kadın basketbolunun en güçlü konferansı olarak gösterilen Pac-12’nin her zaman doğal favorilerinden biri olmasına rağmen son şampiyonluğunu 1992 yılında elde eden Stanford, guard Kiana Williams’ın şut saatini unutması ile 6 saniye kala top kaybı yaparak son topu Arizona’ya teslim etti.

Son beş yılın en çok izleyici alan NCAA Women finalinde salondaki 4.600 seyirci ve ekran başındaki milyonlar moladan dönen Arizona’nın organize bir şut şansı bulacağını tahmin ediyordu.

Tepede topu alan 1.70 boyundaki Arizona guardı Aari McDonald, “buzzer beater adayı” maç topunu hiçbir perde kullan(a)madan 1.95’lik Cameron Brink, 1.85’lik forvetler Lexie Hull ve Haley Jones’un üçlü sıkıştırması üzerinden adeta potayı göremeden kullanmayı tercih edince Stanford 19 yıl sonra gelen şampiyonluğunu ilan etti.

Basketbol bir hatalar oyunu. Özellikle en deneyimlisi 22 yaşında olan isimlerin bir araya geldiği NCAA Finalleri gibi bir organizasyonda majör hatalar oyunun ayrılmaz bir parçası.

Zaten NCAA Finallerinin, amerikan futbolu, basketbol gibi sporlarda rating rekorları kırmasının bir nedeni de bu tür hatalar.

Arizona – Stanford finalinin son 15 saniyesi, coachlar Tara VanDerveer ve Adia Barnes adına maçın kaderini değiştirecek karşılıklı hatalara sahne oldu demek yanlış olmaz.

Stanford’un Hall of Fame adayı coachu Tara VanDerveer’in son Stanford topundaki Jones’u bulmak için kaybettiği zaman, Adia Barnes’ın McDonald’a daha organize bir şut hazırlayamaması ya da Pellington’u bir alternatif olarak kullanmaması aslında NCAA basketbolunun “yıldız yaratma” kültüründen kaynaklanıyor.

Biri deneyiminin zirvesinde biri kariyerinin başında sayılabilecek iki coach da finali yıldız oyuncularıyla kazanmak istedi.

NCAA turnuvası özelinde baktığımız zaman ise Tara VanDerveer’in makro stratejilerinin, kurduğu takımın boy ve çok yönlülük parametrelerinin kazanılan şampiyonlukta önemli faktörler olduğunu görüyoruz.

Arizona’da Adia Barnes finale giden yolda takımın önemli parçaları olan forvet Thomas ve power forvet Cate Reese’e görev oyuncusu rolü verip başarıyı skorer guardlar Aari Mcdonald ve Pellington üzerinden ulaşmaya çalıştı.

Stanford’un deneyimli coachu Tara VanDerveer ise rakibin iki dominant guardı önünde kendi dördüncü sınıf guardları olan Anna Wilson ve Kiana Williams’ı daha çok savunmada kullanıp, kritik hücumları çok yönlü isimler 3. sınıf öğrencisi forvet Lexie Hull, ikinci sınıf öğrencileri forvet Haley Jones ve power forvet Ashten Prechtel üzerinden oynayarak başarılı oldu.

 
Stanford’un şampiyon kadrosunda oldukça ilginç profiller var.

Bunların başında soft power olarak nitelendirilmesi yanlış olmayan ikinci sınıf öğrencisi forvet Haley Jones yer alıyor.

Her zaman mutlu ve endişeden uzak bir yüz ifadesi, temas alsa bile bozulmayan denge, en zor anda titremeyen bir özgüven 20 yaşındaki bu ismi anlatmak için en uygun tanımlar.

Yari finalin son saniyelerinde South Carolina önünde takım arkadaşlarının kullanamadığı topu bir anda elinde bularak zor pozisyonda dengeli şekilde potaya gönderen Haley Jones finalde de takımının son sayılarını kaydeden oyuncu oldu.

Jones 1.85 boyunda, 3 sayı silahı olan, topla yüzü dönük 1x1’i (şimdilik) çok güçlü olmasa da topsuz oyunda “cut’lar” ile sayıya gidebilen, sırtı dönük ya da rewerse üzerine çok dengeli bitirebilen bir isim.

Stanford’u şampiyonluğa götüren yolda hem çok yönlülüğü hem de takımdaki son sınıf oyuncular ile ilk iki yılındaki oyuncular arasındaki köprü rolünü çok iyi oynayan forvet Lexie Hull da önemli bir role sahipti.

Bana göre 1.85 üzerindeki boyu, guard seviyesindeki topla kolaylığı, savunma başarısı, asistleri ve her mesafeden kendi şutunu yaratabilmesi yanı sıra takımın kimyası için iyi yapıştırıcı olan Hull olmasaydı 19 yıl aradan sonra kazanılan şampiyonluk gelmeyebilirdi.

Stanford takımında son sınıf öğrencileri guardlar Anna Wilson ve Kiana Williams için şampiyonluğun sevinci ile bir miktar Haley Jones’un gölgesinde kalmanın hayal kırıklığı birbirine karışıyor olsa gerek.

Adını WNBA draft listesine yazdıran Kiana Williams normal sezonu 14 sayı ortalaması ile bitirse de kendisi ile aynı ortalamadaki Haley Jones Final Four’da “yıldız” seviyesine yükseldi.

Takımın “mezun oyuncu” statüsündeki diğer guardı Anna Wilson ise ilginç bir profil. Anna Wilson’un abisi Russell Wilson ABD’nin en popüler sporu Amerikan futbolunun en çok kazanan quarterback’lerinden biri.

Bu sezon tüm maçlarda ilk beş başlayan Wilson Stanford için pas trafiğinin sigortası konumu ile skor katkısının ötesinde yarar sağlayan bir oyuncuydu.

İkinci sınıf öğrencisi Ashten Prechtel, Stanford coachu Vanderveer için 1.95 boyunun sağladığı avantajların yanı sıra istikrarlı üç sayı silahı ile rakip uzunları dışarı çekebilen stratejik bir silah oldu.

Pas yeteneği ile bu sezon Stanford basketbolunun önemli bir parçası olan dış oyuncuların cut’larına yaptığı asistler alınan şampiyonlukta etkiliydi.

Stanford takımında ön plandaki en ilginç figürlerden birini en sona bıraktım.

Daha ilk senesinde yalnız Stanford değil NCAA’nin blok rekorlarını sallamaya başlayan 1.95’lik birinci sınıf öğrencisi Cameron Brink, saha dışında da dikkat çeken fizik yapısı, lisede basketbol ile birlikte oynadığı voleyboldan gelen sıçrama ve zamanlama avantajlarıyla coach Vanderveer için bir game changer oldu.

Birinci sınıf öğrencisi olarak finalde 10 sayı, 6 ribaunt ve 3 blokla oynayan bu oyuncu önündeki üç yılda dış şutunu bir silah haline getirirse yalnız NCAA’nin değil dünya kadın sporunun “yeni yüzlerinden” biri olacak.

*******

Gelelim Stanford Arizona finali ardından dikkat çeken diğer noktalara.

NCAA Turnuvası ardından WNBA draftine davet edilen pek çok oyuncu okullarına ve takım arkadaşlarına veda mesajları yayınladı.

Bu mesajlarda dikkat çeken ortak nokta, NCAA’de yıldız adayı statüsündeki hemen her oyuncunun, bir gelişim coachuna, bir mentora ya da NCAA sezonu dışında katıldığı gelişim / beceri kampları gibi organizasyonlara teşekkür mesajlarında yer vermesi.

Ülkemizde de giderek sayısı ve önemi artan bu tür desteklerin NCAA’in en çok imkanı olan okul takımlarında yer alan oyuncuları için de değer ürettiğini görmek basketbolun bu segmentinin öneminin giderek arttığına işaret ediyor.

Diğer taraftan NCAA Women Finallerinin son on yılına baktığımız zaman, Division 1’de 350 üzerinde okul olmasına rağmen yalnızca on üniversitenin adını finale yazdırması gerçekten ilginç.

Aslında son 16 ya kalan takımlara baktığımız zaman da benzer bir kristalizasyon görmek mümkün.

NCAA Division 1’de sürekli ön planda olan yaklaşık 30 -35 civarında programın WNBA ve diğer kıtalardaki profesyonel kadın basketbolu için başlıca oyuncu kaynağı olduğu görülüyor.

Twitter: @hayripekergin

HALEY JONES...
 

 

Yorumlar Okunma: 4253